vrijdag 19 februari 2016

Beam me up at 2030



Beam me up at 2030!

Wat ik mijzelf afvraag is wat zal er tegen die tijd allemaal veranderd zijn? Met mijn kijk naar de toekomst neem ik u mee naar de opleiding Mondzorgkunde van de HAN.



Toekomst:

Al kijkend naar de afgelopen vijftien jaar is er revolutionair veel gebeurd. De kiemen voor deze grote veranderingen zijn gelegd in de vijftien jaar daarvoor. De maakbaarheid voorbij. Vanaf 2000 is een sterk toenemend internationaal besef van de problemen met ons klimaat en de natuur, negen september 2001 de aanslagen op de Twin Towers, 2008 de start van de kredietcrisis.

Geen incidenten, maar structurele problemen die niet meer volgens oude patronen waren op te lossen en zeer bedreigend waren voor de toekomst van onze wereld. Gedreven door deze uitdagingen en geholpen door nieuwe mogelijkheden (o.a. digitalisering), kwamen er nieuwe krachten vrij.
Als ik denk aan 43 jaar geleden, toen was ik 6,  kan ik mij nog herinneren dat mijn ouders voor het eerst een computer thuis kregen. Ik herinner mij zelfs de codes van MS DOS nog. Toch had IBM rond deze tijd al de eerste laptop ontwikkeld. Rond het jaar 1986 worden op technologisch vlak de volgende zaken voor het eerst ontwikkeld:

-        Windows operating system

-        Internet

-        Laptop en mobiele telefoon

-        PC’s & computervirussen

-        Kabel TV & Nintendo spelcomputer

-        Walkman & VCR

-        MIR Space station en Space shuttles



Alhoewel deze technologieën van 1986 tot 2030 zeer zeker sterk zijn doorontwikkeld op het gebied van gebruikersgemak, efficiëntie en toegankelijkheid liep het onderwijs in 2016 nog altijd achter t.a.v. het succesvol implementeren van deze technologieën. Dit hoogst waarschijnlijk omdat de technologieën destijds dermate snel aan verandering onderhevig waren, de onderwijsorganisaties relatief “stropend” van aard waren, docenten nog niet competent waren in de mediawijsheid competenties in relatie tot het onderwijs en implementatie van de innovaties hoge kosten met zich mee brachten. Kortom er is sinds 2016 tot nu 2030 veel gebeurd op technologisch gebied en een flinke “gap” gedicht. Mede door de digitalisering is de samenleving geëvolueerd naar een ‘connected-world’. Alles en iedereen is verbonden. Iedereen is een ‘dot’ in de grote connected-world en leren en werken vindt hier plaats. De technologie heeft ervoor gezorgd dat er geen taalbarrières meer bestaan, realtime wordt elke taal vertaald, waardoor we met iedereen over de gehele wereld kunnen communiceren. Robotisering en digitalisering hebben veel werk van mensen overgenomen en onze werkweek bestaat nog uit maximaal 32 uur, er is dus een andere verhouding werk-privé ontstaan (vaste werktijden/dagen bestaan niet meer). Het ‘basis-inkomen’ is internationaal breed ingevoerd. Zelfs een grote kentering heeft plaats gevonden van een economische wereld naar een ecologisch gebaseerde wereld.



Welke gevolgen heeft dit gehad voor het onderwijs de afgelopen 14 jaar:

Tegenwoordig leren we levenslang. Het stop eigenlijk niet meer bij het halen van diploma’s. Dit simpelweg omdat er heden ten dagen geen diploma’s meer bestaan. Je bent net zo veel waard als de hoeveelheid “guldens” dat je op je ranking hebt staan. Elke gulden kun je verdienen door opdrachten uit te voeren in het specialisme en het talent dat je uitvoert en afrond. De hoeveelheid “guldens” maakt of je al dan niet wordt gevraagd mee te werken aan projecten (banen zijn er immers niet meer enkel interesse en talenten richtingen). De oude schoolsystemen, zoals in 2016 intramuraal, bestaan nu niet meer. In 14 jaar is er veel veranderd zoals mogelijkheden tot samenwerken met andere studenten in binnen en buitenland. Doordat het reizen niet te doen was werd er meer en meer gebruik gemaakt van technologie. Blue jeans, skype, face time werden minder bruikbaar doordat hiermee het samenwerken met meerdere studenten tegelijkertijd onduidelijk werd. De rol van de docent werd meer en meer een rol van coach, begeleider en projectontwerper.
Tegenwoordig gaat het leren snel en eenvoudig doordat alle informatie voor handen is middels virtual en augmented reality en is volledig gepersonaliseerd. Als student sta je continu in verbinding met “the big data cloud” middels de geïmplementeerde onderhuidse chip. Je leert niet specifiek meer voor een beroep, maar wel een bepaalde richting in bijv. de gezondheidszorg. Het verschil tussen een tandarts, mondhygiënist, tandtechnieker, parodontoloog etc. wordt bepaald op basis van de “gulden” ranking waar je staat. Dit bepaald immers je talent kennis en kunde.

De schijdslijn tussen school en werken is klein. Je begint bij je geboorte met leren en gaat z.s.m. het geleerde doen in de werkelijke ‘connected’ wereld. In de loop van de tijd zal je steeds volwaardiger in werk-wereld meedraaien, het is een organisch proces. ICT heeft zich verder ontwikkeld en is wearable geworden, alles is connected (internet of things) en big data maakt het mogelijk dat de systemen sterk gepersonifieerd interacteren. Ten opzichte van 2016 heeft het onderwijs van deze dag een grotere maatschappelijke functie gekregen. Biesta schreef in 2015 over de volgende taken van het onderwijs; kwalificatie, socialisatie en subjectivering. Het was toen vooruitstrevend, maar nu blijkt met name de socialisatie en subjectivering als belangrijkste taak van het onderwijs te worden gezien.





Scenario beschrijving onderwijs MZK 2030

In onderstaande scenario’s voor het hoger beroepsonderwijs in 2030 wordt er uitgegaan van extremen. Enerzijds wordt geïndividualiseerd onderwijs uitgezet tegen gecollectiviseerd onderwijs, anderzijds worden cognitieve vaardigheden uitgezet tegenover non-cognitieve vaardigheden. Met cognitieve vaardigheden wordt bedoeld de inzichtelijke vaardigheden die te maken hebben met het denken, het verstand, het intellect, het menselijk kenvermogen. Non-cognitieve vaardigheden zijn bekwaamheden als communiceren, problemen oplossen en omgaan met de maatschappelijke context. Door deze vier extremen in twee assen te laten kruisen ontstaan de beschreven vier scenario’s.



  

#1 Individualisering – Cognitieve vaardigheden

Op een zaterdagochtend in de zomer van 2030 gaat Chew in Gum na het ontbijt op zijn kamer in de PLM (Personal Learning Module) zitten. De PLM is aangesloten op een globaal leersysteem waar de ouders van Chew in Gum maandelijks abonnementskosten voor betalen. Het leersysteem genereert zijn anatomische kennisbasis die hij nodig heeft om de intra- en extra orale situatie van een patiënt eigen te maken. Dit op basis van de actuele ‘learning analytics’ van Chew in Gum.  Zodra hij een fout maakt wordt er een interventie aangeboden die het meest effectief bleek bij vele andere adolescenten die de richting van de tandheelkunde hadden gekozen in het verleden en een zelfde vergelijkbare ontwikkelcurve en leeroriëntatie door lopen hebben. Chew in Gum begint aan de oefening maar maakt onverhoopt een foutje in zijn denkgedachte waardoor direct  een hologram met geavanceerde ‘artificial intelligence’  hem hierop attent maakt.  Chew in Gum begrijpt het niet en stelt direct een vraag (op meta-cognitief niveau) waardoor een instructievideo met passende animaties in een taal naar keuze verschijnt die hem de benodigde uitleg geeft.

Wereldoriënterende kennis betreffende de fasciale anatomische mogelijkheden wordt aangeboden door middel van virtual reality, door het ‘real-time’ observeren van belangrijke gesimuleerde gebeurtenissen uit de (recente) geschiedenis). Chew in Gum kan hierdoor de situaties die door zijn fout ontstaan direct analyseren en evalueren. Deze simulaties beperken zich niet alleen tot de PLM maar komen ook terug in de vorm van augmented reality. Zodra Chew in Gum in een tandheelkundige setting rondloopt en situaties herkent kan hij zijn geleerde anatomische kennis uit de PLM direct toepassen, omdat hij door de AR al meerdere vaardigheden heeft kunnen oefenen.



Omdat Chew in Gum pré-implantatie genetische diagnostiek (PGD) heeft gekregen in 2018 is een sterk cognitief vermogen ontstaan in zijn hersenen. Doordat de ouders van Chew in Gum erg welvarend zijn en daardoor behoorlijk vermogend zijn,  heeft hij het geluk dat hij ten aanzien van zijn cognitieve ontwikkeling met de beste PLM systemen kan werken en zichzelf ontwikkelen. Hij kan daardoor tevens gebruik maken van de enorme data (big data) die inmiddels wereldwijd gratis beschikbaar is. Dit maakt dat zijn kans op een baan in 2034 groot is. Zijn leersysteem slaat alle vorderingen op waardoor hij deze bij een sollicitatie direct kan laten zien in een ‘VR/AR movie’. Dit in tegenstelling tot zijn beste vriendin Sinu Dent. Haar ouders zijn minder vermogend waardoor zij nog gebruik moet maken van de door de overheid beschikbaar gestelde maar verouderde apparatuur binnen het Instituut Paramedische Studies van 2020. Hier is enkel een basis leersysteem beschikbaar met een veelal verouderd systeem en gepensioneerde zg. ‘docenten’ die enkel op eigen intuïtie en expertise het leerproces bij haar proberen te ondersteunen. Soms kunnen ze samen oefenen, maar dan kan Sinu Dent geen antwoorden geven, omdat de apparatuur van Chew in Gum niet de juiste leerinterventies meer uit kan voeren noodzakelijk zijn voor hem. In 2040 hopen de technici hier een oplossing voor te hebben gevonden zonder al te veel hoge maandelijkse kosten.





Scenario #2: Individueel / Non-cognitieve vaardigheden

Het is maandagochtend 1 september 2030.  Han S. is benieuwd naar het openingsproject. Hij stapt zijn VAR-kamer in en gaat in de “zaal” zitten. Han S. maakt gebruik van zijn VAR kamer (Virtual- en Augmented Reality) om in een nagebootste realistische leeromgeving aan zijn behandelplan te werken. Dankzij ‘Big Data’ en de door ‘nanotechnologie’ gestuurde learning analytics zijn er geen gestandaardiseerde diploma’s nodig. Centrale Examens zijn geschrapt. Het onderwijs is ingericht op persoonlijkheidsvorming in de breedste zin van het woord. Vandaag mag Han een dag ervaring op gaan doen in een Virtuele tandandheelkundige praktijk. De afgelopen week heeft hij hard gewerkt aan het bedenken van zijn richting en doelen die hij deze week wil gaan behalen om hoger in de ranking te komen. Dag 1 van het verzilveren van de “gudens”is voor hem aangebroken. Omdat Han S. al in het 4e jaar zit moet hij steeds meer zelf organiseren en kan hij zijn werkplek zelf bepalen. Hij heeft gekozen voor een week in de orthodontie. Dit omdat hij dit nog niet eerder als doel heeft gehad en de orthodontie nog mist in op zijn ranking list.


Het aanbod van orthodontische behandelingen is enorm divers, vanuit verschillende maatschappelijke gebieden worden behandelplannen samengesteld zodat hij zich breed kan ontwikkelen t.a.v. de non-cognitieve vaardigheden. Ieder behandelplan is daarom langs een meetlat gelegd om te kunnen beoordelen of het voldoet aan de vaardigheden zoals, samenwerken, creativiteit, probleemoplossend vermogen, kritisch denken, ICT vaardigheden, communicatie en sociale vaardigheden. Om aan voldoende kennis (basis) te komen, om het gekozen behandelplan uit te kunnen voeren, maakt Han gebruik van MOOC’s. Han kan via zijn devices direct gebruik maken van deze MOOC’s.  Er zijn medestudenten, docenten en andere experts gekoppeld aan verschillende MOOC’s om feedback te geven en te helpen zodra Han een vraag stelt als hij er even niet uit komt. Han s. leert veel meer dan voorheen, omdat hij iets doet waarvoor hij zelf heeft kunnen kiezen. Han is erg blij met deze leermethodiek omdat hij nu niet meer wordt afgerekend op zijn zwakste vakken zoals vroeger met de diplomastructuur, maar vooral beoordeeld op zijn talenten en ontwikkelde vaardigheden. Dit maakt dat Han veel gemotiveerder is, mede doordat hij werkt aan maatschappelijk projecten die er echt toe doen. Gericht op de toekomst van 2040.Na het project van de afgelopen week, gaat Han S. naar een echte situatie waarbij hij in de praktijk gaat meewerken aan verschillende orthodontische behandelingen.





Scenario #3: Collectief / Cognitieve vaardigheden

Het is maandagmorgen 1 september 2030. Dappe G. is benieuwd, want vandaag gaat zij haar nieuwe medestudenten ontmoeten en dat nog wel in een de richting waarvoor zij zelf heeft gekozen; de paramedische vraagstukken gericht op de tandheelkundige setting! Naast dat ze zo nieuwsgierig is naar haar medestudenten is ze ook benieuwd naar haar nieuwe schoolgebouw met de VAR-omgeving (virtual- en Augmented Reality). Een maal in het lokaal aangekomen waant zij zich direct in een intra- orale situatie. Woooow zo ziet het er dus uit! Alle wanden, vloer en plafond zijn omgetoverd naar de mond door de gebruikte VAR techniek. Dappe G. staat er helemaal versteld van. Door de rondleiding die zij samen met haar studiecollegae krijgt ze kennis van alle aspecten intra oraal die kunnen bijdragen aan het herstel van verschillende “soft tissue” problemen. Na de rondleiding gaat Dappe G. samen met een stel andere studenten rond de digitafelzitten om een spel te spelen die betrekking heeft op de zojuist verkregen informatie. Dankzij het  ‘internet of things’  wordt elke afgeronde opdracht via het nieuwe leerling-volg-en feedbackprogramma Go Forward dat aan de tafels, de nano-technologie in haar hoofd  en wearables gekoppeld is, direct opgeslagen en kan Dappe G. zien hoe zij heeft gescoord.



Dappe G. heeft moeite met schrijven en lezen door haar dyslectie. Door de geavanceerde apparatuur en de nano-technologie wordt het programma in het spel direct aangepast voor Dappe G. Ze krijgt sturing en meer beelden bij teksten waardoor zij meer gefocussed blijft en begrijpt wat ze leest. Deze aanpassing helpt bovendien om tot een betere kennisopname te komen en de cognitieve prestaties te verbeteren. De ontwikkeling van de kenniseconomie staat voorop volgens onze Europese regering in 2030. In de PISA ranking  werd Europa de afgelopen jaren ingehaald door de Aziatische landen, al zijn er duidelijk verschillen tussen regio’s van de voormalige landen zichtbaar. De nieuwe generaties moeten ervoor zorgen dat deze tendens niet doorgezet wordt.



Scenario #4: Collectief / Non-cognitieve vaardigheden

1 februari 2030, Mat Trijs loopt samen met drie peers het leercentrum binnen. Vandaag hebben ze afgesproken met een aantal andere lerende vanuit de hele wereld. Ze lopen naar de technologieruimte in het leercentrum waar zij als hologrammen worden geprojecteerd in het leercentrum van university of dentality in Amerka. Samen zijn ze bezig met de plannen voor een (fictieve) dental centrum. Ze richten zich hierbij voornamelijk op de minder vermogenden in de maatschappij die nauwelijks geld hebben voor tandheelkundige behandelingen. Door middel van augmented reality creëren ze situaties waarbij deze maatschappelijke problemen worden weergegeven. Voordat Mat Trijs  aan dit project is begonnen heeft hij samen met zijn ontwikkelingscoach gekeken aan welke non-cognitieve vaardigheden hij wil gaan werken in dit project. Hij weet dat hij goed is in probleemoplossend denken en communiceren met verschillende partijen, maar dat hij het soms lastig vindt om te gaan met de verschillende visies en ideeën van mede peers. Bij dit project is het dan ook zijn hoofdleerdoel omdat dit ook van hem verwacht wordt wanneer hij gaat participeren in de maatschappij. Naast het werken in het projecteam heeft Mat Trijs nog andere mogelijkheden om zich te ontwikkelen in de non-cognitieve vaardigheden. Het leercentrum is hier op toegerust doordat het Nederlands onderwijssysteem de nadruk heeft gelegd op het ontwikkelen van de non-cognitieve vaardigheden. Deze vaardigheden zijn van belang voor iedere participant van de maatschappij. Na de ontmoeting met zijn peers gaat Mat Trijs naar de VR- ruimte. Deze ruimte is beschikbaar op verschillende tijden, samen met de peers die op dat moment aanwezig zijn wordt er een situatie gekozen die de hedendaagse gezondheidszorg weerspiegeld. Dit is o.a. samen gesteld door de NZA. Mat Trijs kiest er voor om mee te doen in een simulatie over het starten van een bedrijf dat zich bezig houdt met het ontwikkelen ecologische tandheelkundige producten. De situaties die gesimuleerd worden door middel van virtual reality hebben betrekking op verschillende non-cognitieve vaardigheden zoals probleemoplossend denken, burgerschap, sociale vaardigheden en ondernemerschap.

Nadat Mat Trijs de VR ruimte verlaat loopt hij langs de ontmoetingsruimte. Door de steeds meer globaliserende wereld en het altijd online in contact staan met mensen, hebben mensen ook behoefte aan lokalisering. In het leercentrum is er ruimte voor leden van de gemeenschap om elkaar te ontmoetten en om het te hebben over verschillende, onderwijs en niet onderwijs gerelateerde, zaken. Het leercentrum is ook een plek om sociale verbanden aan te gaan.






  • Biesta, G. J. J. (2015). Het prachtige risico van onderwijs. Culemborg: uitgeverij Phronese.
  • Gabrieli, C., Ansel, D., & Krachman, S. B. (2015). Ready To Be Counted: The Research Case for Education Policy Action on Non-Cognitive Skills. Transforming Education: Boston.
  • Hattie, J. (2012). Visible learning for teachers. Maximizing impact on learning. New York: Routledge.
  • Hulsen, M. (2007). Onderwijsthema’s in internationaal perspectief. Nijmegen: ITS in opdracht van de Onderwijsraad.
  • OECD. (2008). Vormgevende trends binnen het onderwijs. (‘Trends shaping education’, vertaald door KPC-groep).
  • OECD. (2013). Trends shaping education. OECD Publishing  
  • OCW. (2014). Bestuursakkoord voor de sector primair onderwijs. Verkregen op 10 februari 2016, van https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2014/07/10/bestuursakkoord-voor-de-sector-primair-onderwijs 
  • Onderwijsraad. (2014). Een onderwijsstelsel met veerkracht.   Verkregen op 10 februari 2016 van https://http://www.onderwijsraad.nl/publicaties/2014/een-onderwijsstelsel-met-veerkracht/volledig/item7193
  • Platform Onderwijs 2032. (2016). Ons onderwijs2032. Eindadvies.
  • http://onsonderwijs2032.nl/wp-content/uploads/2016/01/Ons-Onderwijs2032-Eindadvies-januari-2016.pdf
  • Quieng, M.C., Lim, P.P., Lucas, M.R.D. (2015). 21st Century-based soft skills: Spotlight on non-cognitive skills in a cognitive-laden dentistry program. European Journal of Contemporay Education, 11, 72-81
  • Saavedra, A. R., & Opfer, V.D. (2012). Learning 21st century skills requires 21st century teaching. The Phi Delta Kappan, p. 8-13.
  • Voogt, J., & Roblin, N. P. (2010). 21st century skills discussienota. Universiteit Twente: Enschede.
  • Wagner, T. (2008). The global achievement gap: Why even our best schools don’t teach the new survival skills our children need — and what we can do about it. New York, NY: Basic Books.
  • Westera, W. (2012). The Digital Turn: How the Internet Transforms Our Existence: AuthorHouse.
  • Westera, W. (2015). Reframing the role of educational media technologies.
  • Wurdinger & Qureshi, (2014). Enhancing College Students’ Life Skills through Project Based Learning. Springer Science+Business Media: New York.




8 opmerkingen:

  1. Hoi Hilde,

    Leuk geschreven stuk!
    Ik stel me dezelfde vraag als jij: 'Wat zou er in 2030 allemaal veranderd zijn?' Jammer dat we niet in de toekomst kunnen kijken. Maar aan de andere kant maar goed ook!
    In de afgelopen 16 jaar is er inderdaad al enorm veel veranderd op technologisch gebied, zoals je al schreef.
    Op dit moment zijn we in de propedeuse al bezig met gedigitaliseerde lessen, door jouw mooie ontwikkelde website.
    Dit zie ik als een enorm voordeel: "Robotisering en digitalisering hebben veel werk van mensen overgenomen en onze werkweek bestaat nog uit maximaal 32 uur, er is dus een andere verhouding werk-privé ontstaan (vaste werktijden/dagen bestaan niet meer)". Dat zou dus betekenen dat je als docent ook geen overuren meer maakt. Ideaal. :)
    Ook de scenario's die je hebt beschreven zien er goed en hoopvol uit, ook al begrijp ik nog niet alle termen die erin staan exact.
    Ik ben heel erg benieuwd naar ons onderwijs in 2030, dan ben ik inmiddels ook alweer 39 jaar oud!
    Succes met de studie!

    Groetjes, Ruth

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Hilde,
    Wederom een interessant stuk om te lezen en om zelf eens bij stil te staan wat er ons nog allemaal te wachten staat voordat we in 2030 zijn.
    Allerlei veranderingen hebben er al plaats gevonden op het gebied van ICT, technologie, maar vooral ook het onderwijs. Dit zal de komende jaren zeker weer gebeuren, ik ben benieuwd wat het ons zal brengen en wat we terug zullen zien van jouw beschreven scenario's.

    Veel succes! Groetjes Joes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Hilde,
    Wat jammer dat het onderwijs zo achterloopt op de technologische ontwikkelingen, anders hadden we hier nu al lang mee aan de slag kunnen gaan! Als je inderdaad bedenkt wat er de afgelopen 20 jaar al veranderd is, staat ons nog veel te wachten tot 2030. Ik ben erg benieuwd wat de toekomst ons gaat brengen, ik denk heel veel mooie ontwikkelingen met vele voordelen. Maar soms ben ik ook bang voor deze ontwikkelingen, zien wij de studenten nog wel? Zijn we uberhaupt nog nodig? En hoe ziet ons vak als mondhygienist eruit? Hopelijk kunnen we hier in 2030 nog eens even op terugblikken...

    Succes met je studie!
    Groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Hilde,

    Ik wilde zojuist reageren op jouw blog, maar ik kan niet het juiste profiel selecteren, vandaar dat ik de tekst die ik op je blog wilde zetten op deze manier aan je stuur:

    Een leuk geschreven stuk, Hilde!
    Het is inderdaad een goede vraag, wat zou er in 2030 allemaal veranderd zijn? Waarschijnlijk een heleboel wat we onszelf nu nog niet kunnen voorstellen.
    Laatst hebben wij het al gehad over robotisering en digitalisering in het kliniekondewijs van de propedeuse, bijvoorbeeld met behulp van drones met camera's. Dat maakt dat studenten en docenten ook achteraf nog kunnen terugkijken op het handelen, wat de reflectie zou moeten bevorderen.
    Het maken van geen overuren zoals Ruth al beschrijft, klinkt ideaal!
    Ook ik ben heel erg benieuwd naar ons onderwijs in 2030 en wat onze rol als docent dan is! Ongetwijfeld heel anders dan nu!

    Groetjes Hiske

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Hilde,

    Hieronder mijn feedback op jouw blog.

    Ik heb je blog met veel interesse gelezen. Een leerzame inspirerende blog!
    Wat brengt ons de toekomst? Of beter gezegd wat kunnen wij (docenten en studenten) de toekomst bieden?
    Je hebt een beeld beschreven vanuit diverse invalshoeken en dat zorgt bij mij
    voor het krijgen van een bredere blik op de toekomstige mogelijkheden en dan vooral op ICT gebied.
    Wat liggen er kansen! Je beschrijft er een aantal waarvan ik denk dat ze daadwerkelijk realiteit zullen worden.
    En dat misschien nog wel eerder dan in 2030.

    In jouw blog beschrijf je ook dat het leerproces vormgegeven wordt vanuit talenten en ontwikkelde vaardigheden.
    Ik vind het een positieve ontwikkeling om het leerproces, talenten en kwaliteiten van studenten meer voor ogen te hebben dan dat we misschien in het huidige onderwijs en beoordelingssysteem doen.
    Laten we ruimte bieden aan studenten en docenten en studenten de regie op het eigen leerproces geven. Enthousiaste gemotiveerde studenten die kennis maken met de beroepscontext en leergierig in hun leerproces staan, dat is waar het in het onderwijs om draait.
    Mooi is om dit terug te lezen in je blog.

    Humor! Ja dat lees ik ook terug. In ons onderwijs en in het onderwijs van 2030 mag dat zeker niet verloren gaan.
    En hoe nu verder? Na het lezen van je blog ga ik graag met je onderzoeken wat anno 2016 de mogelijkheden en kansen zijn om maar niet te wachten tot 2030.

    Bedankt voor de eyeopener en op naar kansen!


    Groetjes Sabrina

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ha Hilde,

    Hoe suf: ik deed vast iets fout, maar kreeg maar heel weinig schrijfruimte voor een reactie op je blog dus doe het even zo.....
    In het algemeen: ik vond het erg interessant en veel mooi uitgewerkte ideeën; prikkelend!

    Ik noem een aantal zaken op die ik bedacht bij het lezen van je stuk:
    Het lijkt mij heel waarschijnlijk dat er zoiets zal ontstaan als een PLM in enigerlei vorm. Die PGD lijkt me minder waarschijnlijk, omdat ik verwacht dat de technologie dat nog niet kan, en ook de ethische bezwaren groot zullen zijn.
    Het beeld van die kwalificaties verdienen "guldens" lijkt mij ook realistisch. Wel -als consequentie ervan- verwacht ik dat het vak mondhygiënist als apart beroep dan niet meer bestaat. Er ontstaat een doorlopende keten van kwalificaties van tandartsassistente naar gespecialiseerde tandarts op het gebied van mondzorg, maar ook een keten in de breedte met aspecten van nu andere disciplines.
    Bij IPS hebben ze het nu al over de "T-shaped professional "( kan je denk ik op googlen): breed opgeleide basis en daarna een specialisatie.
    Ook waarschijnlijk lijkt me dat het onderwijs sterk gaat inzetten op persoonlijkheidsontwikkeling. Dat staat ook al in nieuwe instellingsplan van de HAN voor 2016--2020.
    MOOC's: staat buiten kijf dat die er steeds meer komen: noemt Bussemaker ook al in visiestuk.
    En dat Europa door Azië wordt ingehaald op gebied van onderwijs (en ook economie) lijkt mij ook zeer waarschijnlijk. Net als die hologrammen voor internationalisering.

    Een aantal zaken die ik minder logisch/ waarschijnlijk vond:
    Qua Assen vind ik " cognitief vs. Niet- cognitief" niet echt een tegenstelling. Beide aspecten zullen blijven bestaan, verwacht ik.
    Zelf zou ik denk ik eerder voor de as: " arm vs. Welvarend" hebben gekozen.
    Verder vraag ik me af in hoeverre er nog een centrale locatie van de HAN zal zijn. Er wordt nu in beleidsplan van faculteit gekoerst op steeds meer onderwijs op locatie, samen met het werkveld. Die Sparkcentres zijn daar een voorbeeld van,

    Tenslotte, ook niet onbelangrijk: ik ben de rol van de docent helemaal kwijt in het verhaal.
    Hoe gaat die zo'n behandelplan beoordelen?
    Gaan alle studenten de discipline hebben om zelf in de enorme hoeveelheid data hun weg te vinden (dat verwacht ik niet)?
    Hoe is het met de stimulerende rol van docent gesteld; is dat niet meer nodig tegen die tijd?
    Hoe ontwikkelt de student alle soft skills, of ook de motorische vaardigheden?

    En tenslotte; wat gebeurt er in de maatschappij van 2030 met alle studenten/ patiënten/ mensen die NIET goed mee kunnen komen?
    Omdat ze ziek of oud zijn, autistisch, niet zo slim, niet flexibel zijn om zich aan te passen aan de snel veranderende wereld?!

    Groetjes,

    Hermieneke

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hallo Hilde,

    Als geen ander kan ik in schatten hoeveel tijd en energie het kost om deze opdracht te kunnen maken. Het belangrijkste is om los te komen van je eigen denkkader en te kunnen durven dromen over mogelijke ontwikkelingen. Dat valt niet mee, ik heb voor mijn master (MMI) ook een scenario opdracht gemaakt en heb ervaren dat dit een lastig denkproces is. En dat lees ik ook een beetje terug in jouw verhalen. Een voorbeeld is dat je de student (HAN) zelf laat terugblikken over hoe ze het vroeger deden, maar dat heeft HAN zelf niet ervaren en zal daar zijn motivatie ook niet meer uithalen omdat het ‘normaal’ is in 2030.
    De kracht in de uitwerkingen zit of je in staat bent om de dominante krachten in de assen terug kunt laten komen in de verhalen en voorbeelden. Als ik het lees is bij de laatste twee scenario’s dat minder krachtig dan bij de eerste twee. Wat er soms doorheen schemert, is de bekostiging die erg bepalend is voor het ene of het andere verhaal en minder de dominante krachten die je beschrijft. Ik zou het ook interessant vinden hoe je tot deze keuze van dominante krachten bent gekomen, dat kan ik niet geheel uit de beschrijving halen.
    De relatie met technologische ontwikkelingen is sterk, maar hoe de maatschappij of burgers, (mond)gezondheid er dan in 2030 eruit ziet, is minder sterk.
    Zelf heb ik maar twee scenario’s hoeven uit te werken, dus vier vind ik een hele prestatie. Het enthousiasme waarmee je de kansen benoemd spat van het scherm en dat is het belangrijkste doel. Krijgen mensen een beeld, ervaren zij wat het betekent voor dit moment als dit de toekomst wordt.
    Ja….het zet je aan het denken!!! Wat ik ook nog zou willen vragen is: Waar heb je nu het meeste van geleerd?
    Agnes van Boxtel

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Hilde, hierbij mijn reactie in relatie tot de criteria voor deze quest.
    De scenario’s zijn mooi vertaald naar de eigen context, daar heb je werk van gemaakt! Uitvoerig ingeleid, wat helpt om een beeld van de toekomst te krijgen.
    De scenario’s beschrijven vervolgens de ontwikkeling vooral van nu en 2030 en vertalen dit naar vernieuwingen, met name gericht op de vorm van het onderwijs. Het proces van toen naar nu zou meer in beeld gebracht kunnen worden.
    De scenario’s zijn inhoudelijk consistent en komen overeen met de kwadrant extremen, behoorlijk extreem en veel wauw!
    De onderbouwing van de maatschappelijke opdracht van de school (hoever reikt de taak van de school?) blijft wat impliciet en daardoor niet duidelijk herkenbaar (je verwijs naar Biesta maar maakt het niet concreet voor jouw sector). Dit is een aandachtspunt voor quest 3 of 4, ivm pi hierover.
    Backcasting is aardig gelukt. In de onderbouwing zou je nog meer gebruik kunnen maken van voorspellingen die de scenario’s ondersteunen (bv Horizon report over technologische ontwikkelingen)
    De scenario’s reflecteren globaal een visie, waarin technologische en maatschappelijke ontwikkelingen vertaald zijn naar onderwijs. De vernieuwing mbt onderscheid cognitief/non cognitief vind ik minder sterk onderbouwd en uitgewerkt, zie ook fb quest 1.
    De scenario’s hebben echt een vernieuwend element met een wauw-factor. Zou al best heel snel realiteit kunnen worden.

    BeantwoordenVerwijderen