Beam me up at 2030!
Wat ik mijzelf afvraag is
wat zal er tegen die tijd allemaal veranderd zijn? Met mijn kijk naar de
toekomst neem ik u mee naar de opleiding Mondzorgkunde van de HAN.
Toekomst:
Al kijkend naar de afgelopen vijftien jaar is er revolutionair veel
gebeurd. De kiemen voor deze grote veranderingen zijn gelegd in de vijftien
jaar daarvoor. De maakbaarheid voorbij. Vanaf 2000 is een sterk toenemend
internationaal besef van de problemen met ons klimaat en de natuur, negen
september 2001 de aanslagen op de Twin Towers, 2008 de start van de
kredietcrisis.
Geen incidenten, maar structurele
problemen die niet meer volgens oude patronen waren op te lossen en zeer
bedreigend waren voor de toekomst van onze wereld. Gedreven door deze
uitdagingen en geholpen door nieuwe mogelijkheden (o.a. digitalisering), kwamen
er nieuwe krachten vrij.
Als ik denk aan 43 jaar geleden, toen was ik 6, kan ik mij nog herinneren dat mijn ouders voor
het eerst een computer thuis kregen. Ik herinner mij zelfs de codes van MS DOS
nog. Toch had IBM rond deze tijd al de eerste laptop ontwikkeld. Rond het jaar 1986 worden op
technologisch vlak de volgende zaken voor het eerst ontwikkeld:
- Windows operating system
- Internet
- Laptop en mobiele telefoon
- PC’s & computervirussen
- Kabel TV & Nintendo
spelcomputer
- Walkman & VCR
- MIR Space station en Space
shuttles
Alhoewel deze technologieën van 1986 tot 2030 zeer zeker sterk zijn
doorontwikkeld op het gebied van gebruikersgemak, efficiëntie en
toegankelijkheid liep het onderwijs in 2016 nog altijd achter t.a.v. het
succesvol implementeren van deze technologieën. Dit hoogst waarschijnlijk omdat
de technologieën destijds dermate snel aan verandering onderhevig waren, de
onderwijsorganisaties relatief “stropend” van aard waren, docenten nog niet
competent waren in de mediawijsheid competenties in relatie tot het onderwijs
en implementatie van de innovaties hoge kosten met zich mee brachten. Kortom er
is sinds 2016 tot nu 2030 veel gebeurd op technologisch gebied en een flinke
“gap” gedicht. Mede door de digitalisering is de samenleving geëvolueerd naar een
‘connected-world’. Alles en iedereen is verbonden. Iedereen is een ‘dot’ in de
grote connected-world en leren en werken vindt hier plaats. De technologie
heeft ervoor gezorgd dat er geen taalbarrières meer bestaan, realtime wordt
elke taal vertaald, waardoor we met iedereen over de gehele wereld kunnen
communiceren. Robotisering en digitalisering hebben veel werk van mensen
overgenomen en onze werkweek bestaat nog uit maximaal 32 uur, er is dus een
andere verhouding werk-privé ontstaan (vaste werktijden/dagen bestaan niet
meer). Het ‘basis-inkomen’ is internationaal breed ingevoerd. Zelfs een grote
kentering heeft plaats gevonden van een economische wereld naar een ecologisch
gebaseerde wereld.
Welke gevolgen heeft
dit gehad voor het onderwijs de afgelopen 14 jaar:
Tegenwoordig
leren we levenslang. Het stop eigenlijk niet meer bij het halen van diploma’s.
Dit simpelweg omdat er heden ten dagen geen diploma’s meer bestaan. Je bent net
zo veel waard als de hoeveelheid “guldens” dat je op je ranking hebt staan.
Elke gulden kun je verdienen door opdrachten uit te voeren in het specialisme
en het talent dat je uitvoert en afrond. De hoeveelheid “guldens” maakt of je
al dan niet wordt gevraagd mee te werken aan projecten (banen zijn er immers
niet meer enkel interesse en talenten richtingen). De oude schoolsystemen,
zoals in 2016 intramuraal, bestaan nu niet meer. In 14 jaar is er veel veranderd zoals mogelijkheden tot samenwerken met andere studenten in binnen en buitenland. Doordat het reizen niet te doen was werd er meer en meer gebruik gemaakt van technologie. Blue jeans, skype, face time werden minder bruikbaar doordat hiermee het samenwerken met meerdere studenten tegelijkertijd onduidelijk werd. De rol van de docent werd meer en meer een rol van coach, begeleider en projectontwerper.
Tegenwoordig gaat het leren
snel en eenvoudig doordat alle informatie voor handen is middels virtual en
augmented reality en is volledig gepersonaliseerd. Als student sta je continu in
verbinding met “the big data cloud” middels de geïmplementeerde onderhuidse
chip. Je leert niet specifiek meer voor
een beroep, maar wel een bepaalde richting in bijv. de gezondheidszorg. Het
verschil tussen een tandarts, mondhygiënist, tandtechnieker, parodontoloog etc.
wordt bepaald op basis van de “gulden” ranking waar je staat. Dit bepaald
immers je talent kennis en kunde.
De schijdslijn tussen school en werken is klein. Je begint bij je geboorte met leren en gaat
z.s.m. het geleerde doen in de werkelijke ‘connected’ wereld. In de loop van de
tijd zal je steeds volwaardiger in werk-wereld meedraaien, het is een organisch
proces. ICT heeft zich verder ontwikkeld en is wearable geworden, alles is
connected (internet of things) en big data maakt het mogelijk dat de systemen
sterk gepersonifieerd interacteren. Ten opzichte van 2016 heeft het onderwijs van
deze dag een grotere maatschappelijke functie gekregen. Biesta schreef in 2015
over de volgende taken van het onderwijs; kwalificatie, socialisatie en
subjectivering. Het was toen vooruitstrevend, maar nu blijkt met name de
socialisatie en subjectivering als belangrijkste taak van het onderwijs te
worden gezien.
Scenario beschrijving onderwijs MZK
2030
In onderstaande
scenario’s voor het hoger beroepsonderwijs in 2030 wordt er uitgegaan van
extremen. Enerzijds wordt geïndividualiseerd onderwijs uitgezet tegen
gecollectiviseerd onderwijs, anderzijds worden cognitieve vaardigheden uitgezet
tegenover non-cognitieve vaardigheden. Met cognitieve vaardigheden wordt
bedoeld de inzichtelijke vaardigheden die te maken hebben met het denken, het
verstand, het intellect, het menselijk kenvermogen. Non-cognitieve vaardigheden
zijn bekwaamheden als communiceren, problemen oplossen en omgaan met de
maatschappelijke context. Door deze vier extremen in twee assen te laten
kruisen ontstaan de beschreven vier scenario’s.
#1 Individualisering – Cognitieve
vaardigheden
Op een zaterdagochtend in de zomer van 2030 gaat Chew
in Gum na het ontbijt op zijn kamer in de PLM (Personal Learning Module)
zitten. De PLM is aangesloten op een globaal leersysteem waar de ouders van Chew
in Gum maandelijks abonnementskosten voor betalen. Het leersysteem genereert zijn
anatomische kennisbasis die hij nodig heeft om de intra- en extra orale
situatie van een patiënt eigen te maken. Dit op basis van de actuele ‘learning
analytics’ van Chew in Gum. Zodra hij
een fout maakt wordt er een interventie aangeboden die het meest effectief
bleek bij vele andere adolescenten die de richting van de tandheelkunde hadden
gekozen in het verleden en een zelfde vergelijkbare ontwikkelcurve en
leeroriëntatie door lopen hebben. Chew in Gum begint aan de oefening maar maakt
onverhoopt een foutje in zijn denkgedachte waardoor direct een hologram met geavanceerde ‘artificial
intelligence’ hem hierop attent maakt. Chew in Gum begrijpt het niet en stelt direct
een vraag (op meta-cognitief niveau) waardoor een instructievideo met passende
animaties in een taal naar keuze verschijnt die hem de benodigde uitleg geeft.
Wereldoriënterende kennis betreffende de fasciale
anatomische mogelijkheden wordt aangeboden door middel van virtual reality,
door het ‘real-time’ observeren van belangrijke gesimuleerde gebeurtenissen uit
de (recente) geschiedenis). Chew in Gum kan hierdoor de situaties die door zijn
fout ontstaan direct analyseren en evalueren. Deze simulaties beperken zich
niet alleen tot de PLM maar komen ook terug in de vorm van augmented reality. Zodra
Chew in Gum in een tandheelkundige setting rondloopt en situaties herkent kan
hij zijn geleerde anatomische kennis uit de PLM direct toepassen, omdat hij
door de AR al meerdere vaardigheden heeft kunnen oefenen.
Omdat Chew in Gum pré-implantatie genetische
diagnostiek (PGD) heeft gekregen in 2018 is een sterk cognitief vermogen
ontstaan in zijn hersenen. Doordat de ouders van Chew in Gum erg welvarend zijn
en daardoor behoorlijk vermogend zijn, heeft hij het geluk dat hij ten aanzien van
zijn cognitieve ontwikkeling met de beste PLM systemen kan werken en zichzelf ontwikkelen.
Hij kan daardoor tevens gebruik maken van de enorme data (big data) die
inmiddels wereldwijd gratis beschikbaar is. Dit maakt dat zijn kans op een baan
in 2034 groot is. Zijn leersysteem slaat alle vorderingen op waardoor hij deze
bij een sollicitatie direct kan laten zien in een ‘VR/AR movie’. Dit in
tegenstelling tot zijn beste vriendin Sinu Dent. Haar ouders zijn minder
vermogend waardoor zij nog gebruik moet maken van de door de overheid
beschikbaar gestelde maar verouderde apparatuur binnen het Instituut
Paramedische Studies van 2020. Hier is enkel een basis leersysteem beschikbaar met
een veelal verouderd systeem en gepensioneerde zg. ‘docenten’ die enkel op
eigen intuïtie en expertise het leerproces bij haar proberen te ondersteunen.
Soms kunnen ze samen oefenen, maar dan kan Sinu Dent geen antwoorden geven,
omdat de apparatuur van Chew in Gum niet de juiste leerinterventies meer uit
kan voeren noodzakelijk zijn voor hem. In 2040 hopen de technici hier een
oplossing voor te hebben gevonden zonder al te veel hoge maandelijkse kosten.
Scenario #2: Individueel /
Non-cognitieve vaardigheden
Het is maandagochtend 1 september
2030. Han S. is benieuwd naar het openingsproject. Hij stapt zijn
VAR-kamer in en gaat in de “zaal” zitten. Han S. maakt gebruik van zijn VAR
kamer (Virtual- en Augmented Reality) om in een nagebootste realistische leeromgeving
aan zijn behandelplan te werken. Dankzij ‘Big Data’ en de door ‘nanotechnologie’
gestuurde learning analytics zijn er geen gestandaardiseerde diploma’s
nodig. Centrale Examens zijn geschrapt. Het onderwijs is ingericht op
persoonlijkheidsvorming in de breedste zin van het woord. Vandaag mag Han een
dag ervaring op gaan doen in een Virtuele tandandheelkundige praktijk. De
afgelopen week heeft hij hard gewerkt aan het bedenken van zijn richting en
doelen die hij deze week wil gaan behalen om hoger in de ranking te komen. Dag
1 van het verzilveren van de “gudens”is voor hem aangebroken. Omdat Han S.
al in het 4e jaar zit moet hij steeds meer zelf organiseren en kan hij zijn
werkplek zelf bepalen. Hij heeft gekozen voor een week in de orthodontie. Dit
omdat hij dit nog niet eerder als doel heeft gehad en de orthodontie nog mist
in op zijn ranking list.
Het aanbod van orthodontische
behandelingen is enorm divers, vanuit verschillende maatschappelijke gebieden
worden behandelplannen samengesteld zodat hij zich breed kan ontwikkelen
t.a.v. de non-cognitieve vaardigheden. Ieder behandelplan is daarom langs een
meetlat gelegd om te kunnen beoordelen of het voldoet aan de vaardigheden
zoals, samenwerken, creativiteit, probleemoplossend vermogen, kritisch denken,
ICT vaardigheden, communicatie en sociale vaardigheden. Om aan voldoende kennis
(basis) te komen, om het gekozen behandelplan uit te kunnen voeren, maakt Han
gebruik van MOOC’s. Han kan via zijn devices direct gebruik maken van deze
MOOC’s. Er zijn medestudenten, docenten en andere experts gekoppeld aan verschillende
MOOC’s om feedback te geven en te helpen zodra Han een vraag stelt als hij er
even niet uit komt. Han s. leert veel meer dan voorheen, omdat hij iets doet
waarvoor hij zelf heeft kunnen kiezen. Han is erg blij met deze leermethodiek
omdat hij nu niet meer wordt afgerekend op zijn zwakste vakken zoals vroeger
met de diplomastructuur, maar vooral beoordeeld op zijn talenten en ontwikkelde
vaardigheden. Dit maakt dat Han veel gemotiveerder is, mede doordat hij werkt
aan maatschappelijk projecten die er echt toe doen. Gericht op de toekomst van
2040.Na het project van de afgelopen week, gaat Han S. naar een echte situatie waarbij hij in de praktijk gaat meewerken aan verschillende orthodontische behandelingen.
Scenario #3: Collectief / Cognitieve vaardigheden
Het is maandagmorgen 1 september 2030. Dappe G. is
benieuwd, want vandaag gaat zij haar nieuwe medestudenten ontmoeten en dat nog
wel in een de richting waarvoor zij zelf heeft gekozen; de paramedische
vraagstukken gericht op de tandheelkundige setting! Naast dat ze zo
nieuwsgierig is naar haar medestudenten is ze ook benieuwd naar haar nieuwe
schoolgebouw met de VAR-omgeving (virtual- en Augmented Reality). Een maal in
het lokaal aangekomen waant zij zich direct in een intra- orale situatie.
Woooow zo ziet het er dus uit! Alle wanden, vloer en plafond zijn omgetoverd
naar de mond door de gebruikte VAR techniek. Dappe G. staat er helemaal
versteld van. Door de rondleiding die zij samen met haar studiecollegae krijgt
ze kennis van alle aspecten intra oraal die kunnen bijdragen aan het herstel
van verschillende “soft tissue” problemen. Na de rondleiding gaat Dappe G.
samen met een stel andere studenten rond de digitafelzitten om een spel te
spelen die betrekking heeft op de zojuist verkregen informatie. Dankzij het
‘internet of things’ wordt elke afgeronde opdracht via het nieuwe
leerling-volg-en feedbackprogramma Go Forward dat aan de tafels, de
nano-technologie in haar hoofd en wearables gekoppeld is, direct
opgeslagen en kan Dappe G. zien hoe zij heeft gescoord.
Dappe G. heeft moeite met schrijven en lezen door haar
dyslectie. Door de geavanceerde apparatuur en de nano-technologie wordt het
programma in het spel direct aangepast voor Dappe G. Ze krijgt sturing en meer
beelden bij teksten waardoor zij meer gefocussed blijft en begrijpt wat ze
leest. Deze aanpassing helpt bovendien om tot een betere kennisopname te komen
en de cognitieve prestaties te verbeteren. De ontwikkeling van de
kenniseconomie staat voorop volgens onze Europese regering in 2030. In de PISA
ranking werd Europa de afgelopen jaren ingehaald door de Aziatische
landen, al zijn er duidelijk verschillen tussen regio’s van de voormalige
landen zichtbaar. De nieuwe generaties moeten ervoor zorgen dat deze tendens
niet doorgezet wordt.
Scenario #4: Collectief / Non-cognitieve vaardigheden
1 februari 2030, Mat Trijs loopt samen met drie peers
het leercentrum binnen. Vandaag hebben ze afgesproken met een aantal andere lerende vanuit de hele wereld. Ze lopen naar de technologieruimte in het
leercentrum waar zij als hologrammen worden geprojecteerd in het leercentrum van
university of dentality in Amerka. Samen zijn ze bezig met de plannen voor een
(fictieve) dental centrum. Ze richten zich hierbij voornamelijk op de minder
vermogenden in de maatschappij die nauwelijks geld hebben voor tandheelkundige
behandelingen. Door middel van augmented reality creëren ze situaties waarbij
deze maatschappelijke problemen worden weergegeven. Voordat Mat Trijs aan dit project is begonnen heeft hij samen
met zijn ontwikkelingscoach gekeken aan welke non-cognitieve vaardigheden hij
wil gaan werken in dit project. Hij weet dat hij goed is in probleemoplossend
denken en communiceren met verschillende partijen, maar dat hij het soms lastig
vindt om te gaan met de verschillende visies en ideeën van mede peers. Bij dit
project is het dan ook zijn hoofdleerdoel omdat dit ook van hem verwacht wordt
wanneer hij gaat participeren in de maatschappij. Naast het werken in het
projecteam heeft Mat Trijs nog andere mogelijkheden om zich te ontwikkelen in
de non-cognitieve vaardigheden. Het leercentrum is hier op toegerust doordat
het Nederlands onderwijssysteem de nadruk heeft gelegd op het ontwikkelen van
de non-cognitieve vaardigheden. Deze vaardigheden zijn van belang voor iedere
participant van de maatschappij. Na de ontmoeting met zijn peers gaat Mat Trijs
naar de VR- ruimte. Deze ruimte is beschikbaar op verschillende tijden, samen
met de peers die op dat moment aanwezig zijn wordt er een situatie gekozen die
de hedendaagse gezondheidszorg weerspiegeld. Dit is o.a. samen gesteld door de
NZA. Mat Trijs kiest er voor om mee te doen in een simulatie over het starten
van een bedrijf dat zich bezig houdt met het ontwikkelen ecologische tandheelkundige
producten. De situaties die gesimuleerd worden door middel van virtual reality
hebben betrekking op verschillende non-cognitieve vaardigheden zoals
probleemoplossend denken, burgerschap, sociale vaardigheden en ondernemerschap.
Nadat Mat Trijs de VR ruimte verlaat loopt hij langs
de ontmoetingsruimte. Door de steeds meer globaliserende wereld en het altijd
online in contact staan met mensen, hebben mensen ook behoefte aan
lokalisering. In het leercentrum is er ruimte voor leden van de gemeenschap om
elkaar te ontmoetten en om het te hebben over verschillende, onderwijs en niet
onderwijs gerelateerde, zaken. Het leercentrum is ook een plek om sociale
verbanden aan te gaan.
- Biesta, G.
J. J. (2015). Het prachtige risico van onderwijs. Culemborg:
uitgeverij Phronese.
- Gabrieli, C., Ansel, D., & Krachman, S. B. (2015). Ready To Be
Counted: The Research Case for Education Policy Action on Non-Cognitive
Skills. Transforming Education: Boston.
- Hattie, J.
(2012). Visible learning for teachers. Maximizing impact on
learning. New York: Routledge.
- Hulsen, M.
(2007). Onderwijsthema’s in internationaal perspectief. Nijmegen: ITS in
opdracht van de Onderwijsraad.
- OECD.
(2008). Vormgevende trends binnen het onderwijs. (‘Trends shaping
education’, vertaald door KPC-groep).
- OECD.
(2013). Trends shaping education. OECD Publishing
- OCW.
(2014). Bestuursakkoord voor de sector primair onderwijs.
Verkregen op 10 februari 2016, van https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2014/07/10/bestuursakkoord-voor-de-sector-primair-onderwijs
- Onderwijsraad.
(2014). Een onderwijsstelsel met veerkracht. Verkregen op 10
februari 2016 van https://http://www.onderwijsraad.nl/publicaties/2014/een-onderwijsstelsel-met-veerkracht/volledig/item7193
- Platform Onderwijs
2032. (2016). Ons onderwijs2032. Eindadvies.
-
http://onsonderwijs2032.nl/wp-content/uploads/2016/01/Ons-Onderwijs2032-Eindadvies-januari-2016.pdf
- Quieng, M.C., Lim, P.P., Lucas,
M.R.D. (2015). 21st Century-based soft skills: Spotlight on non-cognitive
skills in a cognitive-laden dentistry program. European Journal of
Contemporay Education, 11, 72-81
- Saavedra, A. R., & Opfer, V.D. (2012). Learning
21st century skills requires 21st century teaching. The Phi Delta
Kappan, p. 8-13.
- Voogt, J., & Roblin, N. P.
(2010). 21st century skills discussienota. Universiteit Twente:
Enschede.
- Wagner, T. (2008). The global
achievement gap: Why even our best schools don’t teach the new survival
skills our children need — and what we can do about it. New York, NY:
Basic Books.
- Westera, W. (2012). The Digital
Turn: How the Internet Transforms Our Existence: AuthorHouse.
- Westera, W. (2015). Reframing the
role of educational media technologies.
- Wurdinger & Qureshi, (2014). Enhancing
College Students’ Life Skills through Project Based Learning. Springer Science+Business
Media: New York.