donderdag 14 april 2016

Terugblik LA4


Einde La4 L


Het is zo ver…….. La4 is ten einde met als kers op de taart op 11 april de finals op de challenge day. Spannend want wie zou de “game” winnen?
Op zich vond ik dat niet zo belangrijk merk ik. Waar het mij om gaat is dat ik, zonder dat ik daar mijzelf bewust van was, erg veel geleerd heb.  Niet enkel door het aangeboden onderwijs of de nieuwe wijze van onderwijs, maar ook door de samenwerking met mijn teamgenoten, Erik Meester, Danielle Stephans, Marcel Schenkenveld en Lieke van Tartwijk. Alle vier hardwerkende en betrokken mensen met veel goede ideeën en mooie kwaliteiten. Mooi is dat ik mijn eigen kwaliteiten heb ontdekt zoals anderen hiernaar kijken en dit ervaren.



Bijzonder hieraan is dat ik merkte dat mijn teamgenoten mijn kwaliteiten gaven die er voor het team ertoe deden. Uiteraard ging niet het gehele La4 proces voor ons altijd van een “leien dakje”. Door mijn humor en vrolijke karakter kwamen we dan altijd weer tot een mooie lach en veel gezelligheid. Hierdoor ontstonden vaak out of the box gedachten. Dit was niet alleen handig, om buiten de gebruikelijk kaders te denken, maar ook praktisch. Hierdoor konden we met elkaar bouwen aan een mooi toekomstgericht scenario.

De kwaliteit behulpzaam en verantwoordelijk, heeft mij nog wel in een conflict gebracht met mijzelf. Vanuit mijn team, game over, heb ik als afgevaardigde in het organisatieteam voor de challenge day geparticipeerd. De eerste twee weken merkte ik dat ik niet alles bij kon houden van zowel het organiserend team als van mijn eigen team. Na overleg met andere organisatieteamleden ben ik in gesprek gegaan met de leden uit team game over. Hieruit kwam naar voren dat zij het inderdaad logisch vonden dat ik niet alles bij kon houden, maar dit ook helemaal niet verwachtte. Ik deed immer quest 4b en zij zouden zorgen voor quest 4a. Wanneer zij mij nodig hadden zou ik worden geroepen en ik word ingesproken nog voor de challenge day.



Mijn leerstijl en toepassen op La4:

Van origine heb ik de leerstijl “dromer” en  “denker” te zijn. Ik ga graag op zoek naar informatie en wil deze graag praktisch uitvoerbaar maken binnen het huidige onderwijs van mondzorgkunde. Daarnaast ben ik erg enthousiast over de invoer van nieuwe media in het onderwijs. Met deze reden ben ik voor mijn La5 een onderzoek gestart naar de mediawijsheidcompetenties van de docenten van het instituut paramedische studies. Dit in samenwerking met het lectoraat leren en lesgeven met ICT van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. In combinatie met La4 kreeg ik mooie ideeën voor het nieuwe onderwijs van mondzorgkunde. Uit mijn onderzoek komt naar voren dat de docenten nog niet erg competent zijn in de toepassing van nieuwe media in het onderwijs. Wanneer ik naar de verschillende onderwijsvormen binnen het instituut kijk (door La4) kwam ik tot de ontdekking dat dit onderwijs nog erg traditioneel is. Zeker op de afdeling mondzorgkunde. Hier moet wat aan veranderen willen wij mee gaan in de huidige maatschappelijke trends in onderwijsland. Door met mijn collegae van team game over hierover in gesprek te gaan gedurende de uitwerking van de quests en de literatuur die ik heb gezocht en verwerkt, kwam ik op het ontwikkelen van een SPOC voor een bepaald deel van het onderwijs voor mondzorgkunde.




 Samen met Jos Maassen van curatr ga ik een aantal SPOC’s maken voor de eerste jaar studenten van de opleiding mondzorgkunde. Door alle literatuur, de gesprekken, colleges en het beetje lef dat nog ontbrak en heb gekregen door La4, heb ik dit mogelijk gemaakt. Door mijn verkregen kennis en ervaring binnen La4 ben ik gesprekken aan kunnen gaan en heb ik mensen kunnen overtuigen van het belang van de onderwijsvernieuwing binnen mondzorgkunde. Dit maakt niet alleen dat ik mensen heb kunnen overtuigen, maar heb kunnen laten vertrouwen op mijn progressie die ik als docent en toekomstig MLI’er heb gemaakt!
In eerste instantie had ik niet verwacht dit te kunnen bereiken met de onderwijsopzet “gamification” van La4, maar niks was minder waar. Ik heb geleerd om buiten de kaders van de opleiding te kijken. Op zoek te gaan naar mogelijkheden, maar vooral ook te luisteren, zoeken en onderzoeken wat de toekomst is en zal gaan zijn vanuit organisaties en overheden.

Achteraf gezien heb ik waarschijnlijk niet alles uit de quests gehaald wat er maar te halen viel. Dit niet enkel door de combinatie werk, studie en privé, maar ook door de ontbrekende dosis ervaring en “lef”. Gamification en zelfredzaamheid geboden door La4 heeft mij doen inzien dat er meer is dan enkel de organisatie HAN. Dat er vanuit andere instanties bewegingen gaande zijn die je als MLI’er gewoon bij MOET houden wil je innovatief en mooi onderwijs blijven
aanbieden aan welke studenten dan ook!


Game Masters……Bedankt voor deze leerzame ervaring J



PI’s LA4
Verantwoording
Vertaling van visie op de relatie tussen onderwijs en maatschappelijke ontwikkelingen naar een concreet toekomstbeeld voor de school
De scenario’s die ik heb ontwikkeld voor het onderwijs van Mondzorgkunde zijn verschillend uitgewerkt vanuit eenzelfde onderliggende redenering. De keuze voor het meest gewenste toekomstscenario is gebaseerd op een onderbouwde afweging tussen de vier scenario’s. De visie van het huidige onderwijs binnen mondzorgkunde heb ik meegenomen in de uitwerking, echter niet expliciet genoeg weergegeven in de blogpost. Wat wel duidelijk naar voren komt is de hoeveelheid werk die er nog ligt voor een change agent. Dit om de huidige onderwijssituatie om te zetten naar een toekomstgerichtere onderwijssituatie. Dat hierbij de medewerkers nog geënthousiasmeerd moeten worden is evident. Dat ik deze PI ruim voldoende bezit is zichtbaar in de feedback die ik heb gekregen van zowel mijn groepsgenoten als van Henderijn: Verwijzing naar mijn blogpost

Ontwikkeling van visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven, ontwikkelingen en trends (toekomstgericht) worden meegenomen
Je bent in staat de grenzen van de maatschappelijke opdracht van de sector te onderbouwen/ beargumenteren
Ik heb in mijn eerste blogpost laten zien dat ik de maatschappelijke opdracht kan afbakenen en de grenzen beschrijf. Waar ik meer alert op mag zijn is om verder te kijken dan enkel binnen de muren van de HAN Instituut Paramedische studies. Dit klopt ook zeker!
Naar aanleiding van deze feedback en gedurende LA4 heb ik dan ook geleerd mijzelf pro-actiever op te stellen en op zoek te gaan naar mogelijkheden van het onderwijs. Dit niet enkel binnen mondzorgkunde, maar binnen het Instituut Paramedische Studies van de HAN.
Lef om buiten de kaders te denken en niet alleen vanuit de comfort zone te redeneren
Zie voorgaande reflectie in deze blogpost en de progressie die zichtbaar is in zowel mijn eigen blog, teamblog als organisatieblog.
Presentatie op een inspirerende wijze met als effect dat luisteraars geboeid raken door het onderwerp
 Deze pi kan ik aantonen doordat we op de Challange Day 11 april 2016 zelfs de juryprijs in de wacht hebben mogen slepen! Met trots kijk ik ook terug op deze dag niet enkel door  de perfect gelopen organisatie waar ik een bijdrage aan heb mogen leveren, maar ook door het mooie toekomstscenario dat ik samen met mijn teamgenoten heb mogen presenteren (helaas is deze niet in OneDrive te plaatsen ivm de grote ervan. Op de Challenge Day is deze al reeds beoordeeld).




woensdag 13 april 2016

De Challenge Day

Challenge Day 11 april 2016 GOGOGOGOGO!!!

Afgelopen maandag was het dan zo ver! Na een paar maanden hard werken aan het beeld dat wij hebben betreffende het onderwijs van de toekomst, was daar dan de lang verwachtte Challenge Day. 8 teams mochten strijden om de juryprijs en de publieksprijs.
Gamecr@ft, MI-5, Kudos, Game over, respice in futuro, power ups, Leauge of innovaters en back to the future presenteerden hun prachtige onderwijs voor de toekomst van 2030.

De publieksprijs mocht mijn team dan wel niet winnen, maar onverwachts sleepten wij wel de juryprijs binnen! Helemaal trots op mijn leerteam genoten en mijzelf! Een kers op de taart na al het harde werken van afgelopen periode!


Ons scenario is gebaseerd op de ontwikkeling van het individu tot een vrij denkend subject. Het onderwijs is gericht op  persoonlijheidsvorming. De leerlingen leren keuzes te maken binnen een betekenisvolle leeromgeving. Lerenden in aanraking laten komen met nieuwe perspectieven, theorieën en contexten krijgt een plaats in het onderwijs.  Het ontwikkelen van verantwoordelijkheid voor het eigen leerproces in samenhang met de maatschappij om hen heen. In ons scenario blijft ook de socialisatie van groot belang, omdat dit in nieuwe wereld van groter belang wordt. 
Er ligt volgens ons vanuit de maatschappelijke verantwoordelijkheid een rol voor het onderwijs om lerenden ook voor te bereiden op bijdrage aan duurzame en verdraagzame samenleving.

Door middel van ons scenario hebben mijn team en ik het publiek mee mogen nemen naar hoe wij denken dat het onderwijs van de toekomst eruit zou kunnen gaan zien! Veel kijkplezier :-)

dinsdag 12 april 2016

Feedback Respice in Futuro

Feedback Challenge Day team Respice in Futuro

Gisteren vond de Challenge Day plaats van mijn opleiding MLI waarbij een achttal groepen hun scenario voor de toekomst van het onderwijs mochten en konden presenteren. Naast dat ik de mooie game van MI-5 heb mogen bezoeken had ik ook de taak het team Respice in Futuro van feedback te mogen voorzien. Erg leuk was het om met de 3D-bril in de rollorcoaster plaats te mogen nemen. Middels een inleidende film, na onze 3D ervarin, kwamen we tot een mooi gesprek over de toekomst. Dit door de prikkelende vragen die zij ons stelden. Hiermee werd direct ook de noodzaak van veranderingen binnen het onderwijs erg duidelijk!

Voor de feedback zie deze link

Na mijn verschillende rondes op de Challenge bijgewoond te hebben, merk ik dat er toch veel overeenkomsten zijn gebleken tussen de teams ten aanzien van het toekomstbeeld van 2030. 
Te weten:
 

  • Lerende bepaalt zelf zijn leerroute voor het leven (autonomie en ondernemerschap)
  • Technologische mogelijkheden worden gebruikt om meer gepersonaliseerde leerroutes te creëren en tijd- en plaatsonafhankelijk te kunnen leren
  • Naast online leermogelijkheden zijn er ook augmented en holografische face to face leermogelijkheden. 
  • De traditionele schoolgebouwen zijn vervangen door learning hubs met veel open ruimtes, waarin organisaties, gemeentes etc. participeren om leerlingen direct aan een project mee te kunnen laten werken.
  • Leven lang leren van 0-100 jaar
  • De rol van de docent is veranderd in een personal coach

zondag 10 april 2016

Mijn ingezette netwerk

Mijn Netwerk: 


In het kader van LA4 heb ik gebruik mogen maken van mensen uit mijn netwerkkring die ik afgelopen jaren op heb mogen bouwen. In eerste instatntie heb ik de verschillende uitwerkingen op de Quests door collegae laten beoordelen werkzaam binnen het Instituut Paramedische Studies. Echter bleek dit enkel binnen de muren van de organisatie te zijn. Als feedback kreeg ik al snel dat ik meer mijn blik naar buiten moest richten.

Voor de laatste twee Quests heb ik gebruik mogen maken van Jos Maassen (directeur MOOC factory Nederland) en HAN iXperium Lectoraat Leren en Lesgeven met ICT. Zij hebben mij tips en tools geboden om mijn toekomstscenario "strakker" weg te kunnen zetten.
Daarnaast heb ik dit LA ook veel mogen samenwerken met een viertal pracht collegae van de opleiding MLI zelf. Zowel Erik als Daniëlle als Marcel en Lieke hadden elk hun eigen kwaliteiten die mij deze periode hebben geholpen daar waar ik zelf nog mocht groeien!

Door dit LA ben ik gemotiveerd geraakt om mijzelf sterker te profileren in onderwijs en ICT binnen het Instituut Paramedische Studies. Dit heeft afgelopen weken geresulteerd in het uit mogen zetten van een SPOC voor verschillende opleidingen IPS fysiologie van de mens. In samenwerking met Jos Maassen zal ik dan ook zeker niet stil gaan zitten en verder gaan met mijn eigen drijfveren, dromen en doelen.

Binnen mijn opleiding Mondzorgkunde heb ik dit afgelopen half jaar veel onderwijsinnovaties doorgevoerd op gebied van mediawijsheid. Door het bouwen van een website en in samenwerking met mijn neef (Geert) en achterneef (Paul) een game (app) aan het ontwikkelen voor tandanatomie.
Met de universiteit van Amsterdam afdeling tandheelkunde heb ik inmiddels contact om de mogelijkheden te verkennen ten aanzien van het verbeteren en veranderen van de al reeds bestaande "simudont". Helaas zijn deze ontwikkelingen pas onlangs van kracht waardoor ik hen als actieve netwerkers voor dit LA niet heb in kunnen zetten. Wel heb ik mijn kennis en verkregen ervaringen met hen gedeeld en waren zij allen erg enthousiast.

zondag 28 februari 2016

Quest 3; SWOT voor Mondzorgkunde scenario #2



De koers HAN afdeling Mondzorgkunde:

De koers die de HAN wil varen is om 2016 een kennisorganisatie te zijn: een University of Applied Science (UAS) (Boele, 2012). De HAN moet een kennisinstelling zijn die dankzij de open verbinding met de beroepspraktijk en de (eu)regio een belangrijke bijdrage levert aan de sociale en economische ontwikkeling (Boele, 2012). Bij de Hoge School van Arnhem en Nijmegen (HAN) lezen we in het ontwikkelingsplan 2016-2020 een aantal trends. Hierin staat het toenemend belang geschreven van kennis, innovatie en flexibiliteit (IP, 2015). Het WRR-Rapport “Naar een lerende economie” stelt dat we in een veranderde wereld leven. Hierin wordt beschreven dat het hoog tijd is voor het ontwikkelen van een strategie gericht op het versterken van het verdienvermogen van Nederland, met als sleutelbegrip: De vaardigheid om in te spelen op nieuwe omstandigheden (Regeringsbeleid, 2014). Andere financiering van het onderwijs, grotere heterogene instroom van studenten, door kennisintensivering “leven lang leren”, Bildung (ontwikkeling van de persoon), de sterke internationale dimensie in het hoger onderwijs, het belang van een kwaliteitscultuur, het belang van ICT, technologische ontwikkelingen en de flexibiliteit. Dit zijn trends waarvan hoge scholen in de toekomst invulling aan moet worden gegeven. Om tot de UAS te komen heeft de opleiding MZK de afgelopen 3 jaar sterk ingezet op o.a. (selectieve) ontwikkeling van professional masteropleidingen en aan de ontwikkeling van het praktijkgerichte onderzoek in verbinding met het onderwijs. Het is de bedoeling meer gebruik te maken van en in te zetten op talenten van medewerkers. Wat echter nog erg achterblijft is de innovatie betreffende het onderwijs. Onderwijsdoelstellingen en het kader waartoe studenten worden opgeleid zijn goed, maar de wijze waarop aan het onderwijs invulling gegeven wordt is nog erg traditioneel.

  1. -          We leiden op tot samenwerkende, onderzoekende, internationaal georiënteerde en ondernemende professionals. We creëren een uitdagende leeromgeving.
  2. -          We leren interactief in driehoek, student, werkveld /docent/onderzoeker/ondersteuner (professionele leergemeenschap)
  3. -          We vormen met elkaar een lerende organisatie. We stellen de interesse & leervraag van   studenten én medewerkers centraal, dit vraagt om ander gedrag van alle betrokkenen.




Gekozen, binnen ons leerteam, is om uit te gaan bij het ontwikkelen van ons toekomstscenario van scenario #2. In scenario #2 wordt een situatie geschetst met als drijvende krachten individueel ft. Non-cognitief. Wanneer ik deze situatie plaats binnen het beleid van de HAN afdeling mondzorgkunde, het huidige onderwijs en de komende ontwikkelingen binnen dit onderwijs kom ik tot bovenstaande SWOT. Ondanks alle maatschappelijke en technologische ontwikkelingen wordt er nog uitgegaan van relatief veel traditioneel onderwijs. In het horizon Report aangeeft dat er gebruik gemaakt kan worden op korte termijn van MOOC's wordt nog niet gebruikt binnen mondzorgkunde. Veel uren worden gevuld door overdracht van kennis en fysieke begeleiding binnen de klinische lessen. Digitalisering vindt op kleine schaal plaats binnen enkele tutorbijeenkomsten, video’s m.b.t. klinische theorie en klinische vaardigheden. De docenten hebben, tot in tegenstelling van scenario #2, nog steeds de rol van docent. Iemand met kennis en kennisoverdragen. In scenario #2 heeft de docent veel meer de rol als coach en begeleider. De echte kennis wordt geleerd door het doen en het maken van fouten in een virtuele of augmented omgeving. Daarnaast zorgt de grote hoeveelheid aan data er n 2030 voor dat de kennis overal op te vragen is, waardoor studenten meer en meer alles direct kunnen toepassen. Hierdoor zal de transfer theorie naar praktijk snel gemaakt worden. Studenten worden hier in 2030 meer op getraint, waar dat ze nu bij mondzorgkunde nog vaak aan de hand worden meegnomen in het leerproces. De studenten leunen nog vaak achterover en zijn docenten aan het werk. De zelfverantwoordelijkheid en regulatie zal in de komende jaren een grotere rol moeten gaan krijgen. Dit zou mogelijkerwijs kunnen door gebruik te maken van de technologische ontwikkelingen, zoals beschreven in scenario #2.

Dit betekent wel dat de docenten hierin moeten worden getraind in andere competenties. Dit op het gebied van nieuwe media. In mijn thesis onderzoek ik het mediawijsheid/-geletterdheid competentieniveau van o.a. docenten mondzorgkunde. Hieruit blijkt dat men wel wil, maar geen idee heeft hoe dit te gebruiken laat staan te implementeren binnen het onderwijs. De drempel is (vooral bij de oudere generatie) hoog. Binnen de opleiding is het opleiden tot de beroepscontext goed geborgd middels beroepstaken, competenties en doelen. Samenwerkingsrelaties met andere opleidingen vinden veelal plaats binnen het eigen instituut of met afdeling tandheelkunde (meso niveau). Extern (macro niveau) wordt er weinig samengewerkt waar het gaat om onderwijs en de innovatie ervan. Als het gaat om beroep gerelateerde bedrijven dan komt deze samenwerking meer en meer tot stand.Dit voornamelijk met grote bedrijven die de beroepsgroep sponsoren.
Wat al wel veel gebeurd (real life) is het werken in de echte situatie. In het eerste jaar van de opleiding werken studenten al gericht aan praktijksituaties en behandelen zij al “echte” patiënten. In het vierde werken studenten samen met tandheelkunde studenten aan beroep specifieke gecompliceerde situaties. Daarnaast wordt er veel geïnvesteerd in het opzetten van “spark centers” en relaties gezocht met andere disciplines uit de omgeving. Waar meer winst behaald zou kunnen worden is het gebruik maken van games in het onderwijs, learning analytics en wearable technology daar waar het gaat om de begeleiding, het monitoren en trainen van de student. Digitale systemen zoals scholar en alluris worden wel gebruikt, maar de functionaliteit en mogelijkheden liggen nog achter (gezien het Horizon report).

Kortom op technologisch gebied blijft de opleiding veel achter. Er wordt zeer weinig gebruik gemaakt van de technologische ontwikkelingen en mogelijkheden.

Binnen de afdeling van mondzorgkunde zijn er nog een behoorlijk aantal medewerkers die nieuwe media vooral als negatieve kracht zien voor de ontwikkeling van studenten. De gevaren van robotisering en nieuwe media moet ook zeker aandacht krijgen in het onderwijs. Echter, het besluit van de opleiding om gebruik te maken van VAR, Big Data en learning analytics maakt dat het personeel hiermee goed moet leren om te gaan, zodat de valkuilen die er ook op de loer liggen bewust vermeden kunnen worden.Dit maakt dat er n.a.v. mijn onderzoek IPS breed (waar mondzorglunde onder valt en andere paramedische opleidingen) een professionaliseringsplan wordt gemaakt en uitgezet. Dit om docenten een stap voorwaarts te laten zetten richting de toekomst van het onderwijs.
Deze nieuwe media blijven een middel, geen doel op zich. Andere middelen en didactische werkvormen zoals klinische vaardigheden waarbij "face to face" begeleiding plaats vindt, moeten niet uit het oog verloren worden. Een mens blijft een sociaal wezen.

Voor de organisatie is het van belang dat de verandering van beleid richting non-cognitief / individueel vraagt om een grote herinrichting van het onderwijs. Hiervoor is het nodig dat een goede change-agent ingezet wordt, die kijk heeft op innovatieprocessen. Daarnaast dient de organisatie meer in te zetten op het professionaliseren van de medewerkers in mediawijsheids competenties in relatie tot visie op onderwijs (Kral, M., 2014). De change agent kan helpen bij de innovatie van meer zelfregulerende en organiserende studenten waarbij de rol van de docent veranderd. Daarnaast is de change agent belangrijk in de rol van het ontwerpen en ontwikkelen van een visie t.a.v. het nieuwe onderwijs zoals dit in verschillende rapporten staat weergegeven.

vrijdag 19 februari 2016

Beam me up at 2030



Beam me up at 2030!

Wat ik mijzelf afvraag is wat zal er tegen die tijd allemaal veranderd zijn? Met mijn kijk naar de toekomst neem ik u mee naar de opleiding Mondzorgkunde van de HAN.



Toekomst:

Al kijkend naar de afgelopen vijftien jaar is er revolutionair veel gebeurd. De kiemen voor deze grote veranderingen zijn gelegd in de vijftien jaar daarvoor. De maakbaarheid voorbij. Vanaf 2000 is een sterk toenemend internationaal besef van de problemen met ons klimaat en de natuur, negen september 2001 de aanslagen op de Twin Towers, 2008 de start van de kredietcrisis.

Geen incidenten, maar structurele problemen die niet meer volgens oude patronen waren op te lossen en zeer bedreigend waren voor de toekomst van onze wereld. Gedreven door deze uitdagingen en geholpen door nieuwe mogelijkheden (o.a. digitalisering), kwamen er nieuwe krachten vrij.
Als ik denk aan 43 jaar geleden, toen was ik 6,  kan ik mij nog herinneren dat mijn ouders voor het eerst een computer thuis kregen. Ik herinner mij zelfs de codes van MS DOS nog. Toch had IBM rond deze tijd al de eerste laptop ontwikkeld. Rond het jaar 1986 worden op technologisch vlak de volgende zaken voor het eerst ontwikkeld:

-        Windows operating system

-        Internet

-        Laptop en mobiele telefoon

-        PC’s & computervirussen

-        Kabel TV & Nintendo spelcomputer

-        Walkman & VCR

-        MIR Space station en Space shuttles



Alhoewel deze technologieën van 1986 tot 2030 zeer zeker sterk zijn doorontwikkeld op het gebied van gebruikersgemak, efficiëntie en toegankelijkheid liep het onderwijs in 2016 nog altijd achter t.a.v. het succesvol implementeren van deze technologieën. Dit hoogst waarschijnlijk omdat de technologieën destijds dermate snel aan verandering onderhevig waren, de onderwijsorganisaties relatief “stropend” van aard waren, docenten nog niet competent waren in de mediawijsheid competenties in relatie tot het onderwijs en implementatie van de innovaties hoge kosten met zich mee brachten. Kortom er is sinds 2016 tot nu 2030 veel gebeurd op technologisch gebied en een flinke “gap” gedicht. Mede door de digitalisering is de samenleving geëvolueerd naar een ‘connected-world’. Alles en iedereen is verbonden. Iedereen is een ‘dot’ in de grote connected-world en leren en werken vindt hier plaats. De technologie heeft ervoor gezorgd dat er geen taalbarrières meer bestaan, realtime wordt elke taal vertaald, waardoor we met iedereen over de gehele wereld kunnen communiceren. Robotisering en digitalisering hebben veel werk van mensen overgenomen en onze werkweek bestaat nog uit maximaal 32 uur, er is dus een andere verhouding werk-privé ontstaan (vaste werktijden/dagen bestaan niet meer). Het ‘basis-inkomen’ is internationaal breed ingevoerd. Zelfs een grote kentering heeft plaats gevonden van een economische wereld naar een ecologisch gebaseerde wereld.



Welke gevolgen heeft dit gehad voor het onderwijs de afgelopen 14 jaar:

Tegenwoordig leren we levenslang. Het stop eigenlijk niet meer bij het halen van diploma’s. Dit simpelweg omdat er heden ten dagen geen diploma’s meer bestaan. Je bent net zo veel waard als de hoeveelheid “guldens” dat je op je ranking hebt staan. Elke gulden kun je verdienen door opdrachten uit te voeren in het specialisme en het talent dat je uitvoert en afrond. De hoeveelheid “guldens” maakt of je al dan niet wordt gevraagd mee te werken aan projecten (banen zijn er immers niet meer enkel interesse en talenten richtingen). De oude schoolsystemen, zoals in 2016 intramuraal, bestaan nu niet meer. In 14 jaar is er veel veranderd zoals mogelijkheden tot samenwerken met andere studenten in binnen en buitenland. Doordat het reizen niet te doen was werd er meer en meer gebruik gemaakt van technologie. Blue jeans, skype, face time werden minder bruikbaar doordat hiermee het samenwerken met meerdere studenten tegelijkertijd onduidelijk werd. De rol van de docent werd meer en meer een rol van coach, begeleider en projectontwerper.
Tegenwoordig gaat het leren snel en eenvoudig doordat alle informatie voor handen is middels virtual en augmented reality en is volledig gepersonaliseerd. Als student sta je continu in verbinding met “the big data cloud” middels de geïmplementeerde onderhuidse chip. Je leert niet specifiek meer voor een beroep, maar wel een bepaalde richting in bijv. de gezondheidszorg. Het verschil tussen een tandarts, mondhygiënist, tandtechnieker, parodontoloog etc. wordt bepaald op basis van de “gulden” ranking waar je staat. Dit bepaald immers je talent kennis en kunde.

De schijdslijn tussen school en werken is klein. Je begint bij je geboorte met leren en gaat z.s.m. het geleerde doen in de werkelijke ‘connected’ wereld. In de loop van de tijd zal je steeds volwaardiger in werk-wereld meedraaien, het is een organisch proces. ICT heeft zich verder ontwikkeld en is wearable geworden, alles is connected (internet of things) en big data maakt het mogelijk dat de systemen sterk gepersonifieerd interacteren. Ten opzichte van 2016 heeft het onderwijs van deze dag een grotere maatschappelijke functie gekregen. Biesta schreef in 2015 over de volgende taken van het onderwijs; kwalificatie, socialisatie en subjectivering. Het was toen vooruitstrevend, maar nu blijkt met name de socialisatie en subjectivering als belangrijkste taak van het onderwijs te worden gezien.





Scenario beschrijving onderwijs MZK 2030

In onderstaande scenario’s voor het hoger beroepsonderwijs in 2030 wordt er uitgegaan van extremen. Enerzijds wordt geïndividualiseerd onderwijs uitgezet tegen gecollectiviseerd onderwijs, anderzijds worden cognitieve vaardigheden uitgezet tegenover non-cognitieve vaardigheden. Met cognitieve vaardigheden wordt bedoeld de inzichtelijke vaardigheden die te maken hebben met het denken, het verstand, het intellect, het menselijk kenvermogen. Non-cognitieve vaardigheden zijn bekwaamheden als communiceren, problemen oplossen en omgaan met de maatschappelijke context. Door deze vier extremen in twee assen te laten kruisen ontstaan de beschreven vier scenario’s.



  

#1 Individualisering – Cognitieve vaardigheden

Op een zaterdagochtend in de zomer van 2030 gaat Chew in Gum na het ontbijt op zijn kamer in de PLM (Personal Learning Module) zitten. De PLM is aangesloten op een globaal leersysteem waar de ouders van Chew in Gum maandelijks abonnementskosten voor betalen. Het leersysteem genereert zijn anatomische kennisbasis die hij nodig heeft om de intra- en extra orale situatie van een patiënt eigen te maken. Dit op basis van de actuele ‘learning analytics’ van Chew in Gum.  Zodra hij een fout maakt wordt er een interventie aangeboden die het meest effectief bleek bij vele andere adolescenten die de richting van de tandheelkunde hadden gekozen in het verleden en een zelfde vergelijkbare ontwikkelcurve en leeroriëntatie door lopen hebben. Chew in Gum begint aan de oefening maar maakt onverhoopt een foutje in zijn denkgedachte waardoor direct  een hologram met geavanceerde ‘artificial intelligence’  hem hierop attent maakt.  Chew in Gum begrijpt het niet en stelt direct een vraag (op meta-cognitief niveau) waardoor een instructievideo met passende animaties in een taal naar keuze verschijnt die hem de benodigde uitleg geeft.

Wereldoriënterende kennis betreffende de fasciale anatomische mogelijkheden wordt aangeboden door middel van virtual reality, door het ‘real-time’ observeren van belangrijke gesimuleerde gebeurtenissen uit de (recente) geschiedenis). Chew in Gum kan hierdoor de situaties die door zijn fout ontstaan direct analyseren en evalueren. Deze simulaties beperken zich niet alleen tot de PLM maar komen ook terug in de vorm van augmented reality. Zodra Chew in Gum in een tandheelkundige setting rondloopt en situaties herkent kan hij zijn geleerde anatomische kennis uit de PLM direct toepassen, omdat hij door de AR al meerdere vaardigheden heeft kunnen oefenen.



Omdat Chew in Gum pré-implantatie genetische diagnostiek (PGD) heeft gekregen in 2018 is een sterk cognitief vermogen ontstaan in zijn hersenen. Doordat de ouders van Chew in Gum erg welvarend zijn en daardoor behoorlijk vermogend zijn,  heeft hij het geluk dat hij ten aanzien van zijn cognitieve ontwikkeling met de beste PLM systemen kan werken en zichzelf ontwikkelen. Hij kan daardoor tevens gebruik maken van de enorme data (big data) die inmiddels wereldwijd gratis beschikbaar is. Dit maakt dat zijn kans op een baan in 2034 groot is. Zijn leersysteem slaat alle vorderingen op waardoor hij deze bij een sollicitatie direct kan laten zien in een ‘VR/AR movie’. Dit in tegenstelling tot zijn beste vriendin Sinu Dent. Haar ouders zijn minder vermogend waardoor zij nog gebruik moet maken van de door de overheid beschikbaar gestelde maar verouderde apparatuur binnen het Instituut Paramedische Studies van 2020. Hier is enkel een basis leersysteem beschikbaar met een veelal verouderd systeem en gepensioneerde zg. ‘docenten’ die enkel op eigen intuïtie en expertise het leerproces bij haar proberen te ondersteunen. Soms kunnen ze samen oefenen, maar dan kan Sinu Dent geen antwoorden geven, omdat de apparatuur van Chew in Gum niet de juiste leerinterventies meer uit kan voeren noodzakelijk zijn voor hem. In 2040 hopen de technici hier een oplossing voor te hebben gevonden zonder al te veel hoge maandelijkse kosten.





Scenario #2: Individueel / Non-cognitieve vaardigheden

Het is maandagochtend 1 september 2030.  Han S. is benieuwd naar het openingsproject. Hij stapt zijn VAR-kamer in en gaat in de “zaal” zitten. Han S. maakt gebruik van zijn VAR kamer (Virtual- en Augmented Reality) om in een nagebootste realistische leeromgeving aan zijn behandelplan te werken. Dankzij ‘Big Data’ en de door ‘nanotechnologie’ gestuurde learning analytics zijn er geen gestandaardiseerde diploma’s nodig. Centrale Examens zijn geschrapt. Het onderwijs is ingericht op persoonlijkheidsvorming in de breedste zin van het woord. Vandaag mag Han een dag ervaring op gaan doen in een Virtuele tandandheelkundige praktijk. De afgelopen week heeft hij hard gewerkt aan het bedenken van zijn richting en doelen die hij deze week wil gaan behalen om hoger in de ranking te komen. Dag 1 van het verzilveren van de “gudens”is voor hem aangebroken. Omdat Han S. al in het 4e jaar zit moet hij steeds meer zelf organiseren en kan hij zijn werkplek zelf bepalen. Hij heeft gekozen voor een week in de orthodontie. Dit omdat hij dit nog niet eerder als doel heeft gehad en de orthodontie nog mist in op zijn ranking list.


Het aanbod van orthodontische behandelingen is enorm divers, vanuit verschillende maatschappelijke gebieden worden behandelplannen samengesteld zodat hij zich breed kan ontwikkelen t.a.v. de non-cognitieve vaardigheden. Ieder behandelplan is daarom langs een meetlat gelegd om te kunnen beoordelen of het voldoet aan de vaardigheden zoals, samenwerken, creativiteit, probleemoplossend vermogen, kritisch denken, ICT vaardigheden, communicatie en sociale vaardigheden. Om aan voldoende kennis (basis) te komen, om het gekozen behandelplan uit te kunnen voeren, maakt Han gebruik van MOOC’s. Han kan via zijn devices direct gebruik maken van deze MOOC’s.  Er zijn medestudenten, docenten en andere experts gekoppeld aan verschillende MOOC’s om feedback te geven en te helpen zodra Han een vraag stelt als hij er even niet uit komt. Han s. leert veel meer dan voorheen, omdat hij iets doet waarvoor hij zelf heeft kunnen kiezen. Han is erg blij met deze leermethodiek omdat hij nu niet meer wordt afgerekend op zijn zwakste vakken zoals vroeger met de diplomastructuur, maar vooral beoordeeld op zijn talenten en ontwikkelde vaardigheden. Dit maakt dat Han veel gemotiveerder is, mede doordat hij werkt aan maatschappelijk projecten die er echt toe doen. Gericht op de toekomst van 2040.Na het project van de afgelopen week, gaat Han S. naar een echte situatie waarbij hij in de praktijk gaat meewerken aan verschillende orthodontische behandelingen.





Scenario #3: Collectief / Cognitieve vaardigheden

Het is maandagmorgen 1 september 2030. Dappe G. is benieuwd, want vandaag gaat zij haar nieuwe medestudenten ontmoeten en dat nog wel in een de richting waarvoor zij zelf heeft gekozen; de paramedische vraagstukken gericht op de tandheelkundige setting! Naast dat ze zo nieuwsgierig is naar haar medestudenten is ze ook benieuwd naar haar nieuwe schoolgebouw met de VAR-omgeving (virtual- en Augmented Reality). Een maal in het lokaal aangekomen waant zij zich direct in een intra- orale situatie. Woooow zo ziet het er dus uit! Alle wanden, vloer en plafond zijn omgetoverd naar de mond door de gebruikte VAR techniek. Dappe G. staat er helemaal versteld van. Door de rondleiding die zij samen met haar studiecollegae krijgt ze kennis van alle aspecten intra oraal die kunnen bijdragen aan het herstel van verschillende “soft tissue” problemen. Na de rondleiding gaat Dappe G. samen met een stel andere studenten rond de digitafelzitten om een spel te spelen die betrekking heeft op de zojuist verkregen informatie. Dankzij het  ‘internet of things’  wordt elke afgeronde opdracht via het nieuwe leerling-volg-en feedbackprogramma Go Forward dat aan de tafels, de nano-technologie in haar hoofd  en wearables gekoppeld is, direct opgeslagen en kan Dappe G. zien hoe zij heeft gescoord.



Dappe G. heeft moeite met schrijven en lezen door haar dyslectie. Door de geavanceerde apparatuur en de nano-technologie wordt het programma in het spel direct aangepast voor Dappe G. Ze krijgt sturing en meer beelden bij teksten waardoor zij meer gefocussed blijft en begrijpt wat ze leest. Deze aanpassing helpt bovendien om tot een betere kennisopname te komen en de cognitieve prestaties te verbeteren. De ontwikkeling van de kenniseconomie staat voorop volgens onze Europese regering in 2030. In de PISA ranking  werd Europa de afgelopen jaren ingehaald door de Aziatische landen, al zijn er duidelijk verschillen tussen regio’s van de voormalige landen zichtbaar. De nieuwe generaties moeten ervoor zorgen dat deze tendens niet doorgezet wordt.



Scenario #4: Collectief / Non-cognitieve vaardigheden

1 februari 2030, Mat Trijs loopt samen met drie peers het leercentrum binnen. Vandaag hebben ze afgesproken met een aantal andere lerende vanuit de hele wereld. Ze lopen naar de technologieruimte in het leercentrum waar zij als hologrammen worden geprojecteerd in het leercentrum van university of dentality in Amerka. Samen zijn ze bezig met de plannen voor een (fictieve) dental centrum. Ze richten zich hierbij voornamelijk op de minder vermogenden in de maatschappij die nauwelijks geld hebben voor tandheelkundige behandelingen. Door middel van augmented reality creëren ze situaties waarbij deze maatschappelijke problemen worden weergegeven. Voordat Mat Trijs  aan dit project is begonnen heeft hij samen met zijn ontwikkelingscoach gekeken aan welke non-cognitieve vaardigheden hij wil gaan werken in dit project. Hij weet dat hij goed is in probleemoplossend denken en communiceren met verschillende partijen, maar dat hij het soms lastig vindt om te gaan met de verschillende visies en ideeën van mede peers. Bij dit project is het dan ook zijn hoofdleerdoel omdat dit ook van hem verwacht wordt wanneer hij gaat participeren in de maatschappij. Naast het werken in het projecteam heeft Mat Trijs nog andere mogelijkheden om zich te ontwikkelen in de non-cognitieve vaardigheden. Het leercentrum is hier op toegerust doordat het Nederlands onderwijssysteem de nadruk heeft gelegd op het ontwikkelen van de non-cognitieve vaardigheden. Deze vaardigheden zijn van belang voor iedere participant van de maatschappij. Na de ontmoeting met zijn peers gaat Mat Trijs naar de VR- ruimte. Deze ruimte is beschikbaar op verschillende tijden, samen met de peers die op dat moment aanwezig zijn wordt er een situatie gekozen die de hedendaagse gezondheidszorg weerspiegeld. Dit is o.a. samen gesteld door de NZA. Mat Trijs kiest er voor om mee te doen in een simulatie over het starten van een bedrijf dat zich bezig houdt met het ontwikkelen ecologische tandheelkundige producten. De situaties die gesimuleerd worden door middel van virtual reality hebben betrekking op verschillende non-cognitieve vaardigheden zoals probleemoplossend denken, burgerschap, sociale vaardigheden en ondernemerschap.

Nadat Mat Trijs de VR ruimte verlaat loopt hij langs de ontmoetingsruimte. Door de steeds meer globaliserende wereld en het altijd online in contact staan met mensen, hebben mensen ook behoefte aan lokalisering. In het leercentrum is er ruimte voor leden van de gemeenschap om elkaar te ontmoetten en om het te hebben over verschillende, onderwijs en niet onderwijs gerelateerde, zaken. Het leercentrum is ook een plek om sociale verbanden aan te gaan.






  • Biesta, G. J. J. (2015). Het prachtige risico van onderwijs. Culemborg: uitgeverij Phronese.
  • Gabrieli, C., Ansel, D., & Krachman, S. B. (2015). Ready To Be Counted: The Research Case for Education Policy Action on Non-Cognitive Skills. Transforming Education: Boston.
  • Hattie, J. (2012). Visible learning for teachers. Maximizing impact on learning. New York: Routledge.
  • Hulsen, M. (2007). Onderwijsthema’s in internationaal perspectief. Nijmegen: ITS in opdracht van de Onderwijsraad.
  • OECD. (2008). Vormgevende trends binnen het onderwijs. (‘Trends shaping education’, vertaald door KPC-groep).
  • OECD. (2013). Trends shaping education. OECD Publishing  
  • OCW. (2014). Bestuursakkoord voor de sector primair onderwijs. Verkregen op 10 februari 2016, van https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2014/07/10/bestuursakkoord-voor-de-sector-primair-onderwijs 
  • Onderwijsraad. (2014). Een onderwijsstelsel met veerkracht.   Verkregen op 10 februari 2016 van https://http://www.onderwijsraad.nl/publicaties/2014/een-onderwijsstelsel-met-veerkracht/volledig/item7193
  • Platform Onderwijs 2032. (2016). Ons onderwijs2032. Eindadvies.
  • http://onsonderwijs2032.nl/wp-content/uploads/2016/01/Ons-Onderwijs2032-Eindadvies-januari-2016.pdf
  • Quieng, M.C., Lim, P.P., Lucas, M.R.D. (2015). 21st Century-based soft skills: Spotlight on non-cognitive skills in a cognitive-laden dentistry program. European Journal of Contemporay Education, 11, 72-81
  • Saavedra, A. R., & Opfer, V.D. (2012). Learning 21st century skills requires 21st century teaching. The Phi Delta Kappan, p. 8-13.
  • Voogt, J., & Roblin, N. P. (2010). 21st century skills discussienota. Universiteit Twente: Enschede.
  • Wagner, T. (2008). The global achievement gap: Why even our best schools don’t teach the new survival skills our children need — and what we can do about it. New York, NY: Basic Books.
  • Westera, W. (2012). The Digital Turn: How the Internet Transforms Our Existence: AuthorHouse.
  • Westera, W. (2015). Reframing the role of educational media technologies.
  • Wurdinger & Qureshi, (2014). Enhancing College Students’ Life Skills through Project Based Learning. Springer Science+Business Media: New York.